Verslag Dag van de Verontwaardiging #heteherfst

Videoverslag van de Dag van de Verontwaardiging, van 20 november op De Dam in Amsterdam. Zie ook Hete Herfst.

Meer protest en occupy.

Dag van de Verontwaardiging #20nov #heteherfst

Komende zondag, 20 november 2011, zal er een breed gedragen landelijke protestmanifestatie worden georganiseerd op de Dam in Amsterdam, onder de naam Dag van de Verontwaardiging.

De manifestatie volgt direct op een manifestatie van stakend OV-personeel uit Den Haag, Rotterdam en Amsterdam, en is een protest tegen de bezuinigingsmaatregelen van het gedoogkabinet van Rutte, Verhagen en Wilders.

Let op: er rijden wel gewoon treinen. De staking betreft het stadsvervoer in de grote steden.


Van de website heteherfst.nl:

De plannen van het kabinet-Rutte en zijn gedoogpartner vormen een ongekende aanval op kunst, zorg en welzijn, milieu, openbaarvervoer, gepensioneerden, gehandicapten, uitkeringsgerechtigden, huurders, werknemers, studenten, migranten en vluchtelingen.

Daarmee wordt de rekening van de economische crisis neergelegd bij werknemers en worden mensen aan de basis van de samenleving getroffen door een opeenstapeling van bezuinigingen. De regering breekt de solidariteit af en voedt het wij/zij-denken dat bevolkingsgroepen tegen elkaar opzet.

Wij willen de rekening van de crisis terugsturen naar de aanstichters. Bankiers, speculanten en grote ondernemers hebben zich de afgelopen jaren enorm verrijkt. Niet langer mag de onbegrensde zucht naar winst alles wat mooi en weerloos is vernietigen en onze democratie uithollen.

De logica van bonussen voor de rijken en crisis voor de rest stuit op steeds meer – van de Occupy-protesten tot acties, demonstraties en stakingen in verschillende sectoren.

Op 20 november willen we onze verontwaardiging tonen over de kabinetsplannen en oproepen tot solidariteit, echte democratie en mensen boven winst. Samen gaan we op de Dam levensgroot '99%' uitbeelden. Kom ook en doe mee met je eigen boodschap of actie, jij bent de 99 %!

Hoewel de manifestatie niet vanuit de Occupy-beweging zelf wordt georganiseerd, valt uit het gebruik van de term "99%" op te maken dat de organisatie hier wel mee sympathiseert.

Verschillende Occupy-chapters hebben zichzelf dan ook solidair verklaard met de manifestatie, zoals Occupy Amsterdam en Occupy Leeuwarden.

Zelf ben ik ook solidair, en de redenen daarvoor zullen inmiddels duidelijk zijn.

Updates over de manifestatie zullen de komende dagen te volgen zijn via hashtags #20Nov en #heteherfst op Twitter, en via het Facebook-event.

Leuke bijkomstigheid: #20Nov is schijnbaar ook de hashtag voor een gelijktijdig Spaans protest bij de verkiezingen, gericht tegen de grote Spaanse partijen, de rechtse oppositiepartij Partido Popular, en de wat minder rechtse PSOE. Of, zoals een Spaanse studente het zegt: de PPSOE.

Zoveel verschillen we dus niet met Spanje..Niks mis dus met internationale solidariteit.

NOOT: Dit blog had ik al een weekje in concept staan, en gezien de datum is het hoog tijd om het online te zetten. Of ik er zelf bij ga zijn komende zondag is echter nog even de vraag, aangezien ik nog niet geheel hersteld ben van een vervelende griepaanval.

Mocht dat wel het geval zijn, dan volgt in de loop van zondag 20 november uiteraard een verslag. Als het meezit live, en anders via dit blog en You Tube.

Edit 19/11: opgeknapt, ik ga dus. Tevens filmpje toegevoegd.

Wanhopige actie: onderzoek Wilders naar #gulden

PVV-leider Wilders laat de kosten van een eventuele terugkeer naar de gulden onderzoeken.

In het licht van de geruchten over een mogelijke herinvoering van de Duitse Mark lijkt dat niet eens zo gek gedacht.


Maar er zit, zoals altijd, een addertje onder Geert's gras:

"Dit onderzoek is niet bedoeld om het kabinet te laten vallen. Het heeft niet direct te maken met eventuele komende bezuinigingen"

Hetgeen dit meteen tot een zinloze en ongeloofwaardige actie degradeert. Want:

De Euro staat niet op zichzelf maar is onderdeel van de neoliberale agenda van de Europese Ronde Tafel van Industriëlen, die sinds 1992 wordt uitgevoerd door de EU.

Alle bezuinigingen op de publieke sector die sindsdien in NL en EU zijn doorgevoerd of nog doorgevoerd worden (zie ook Italië vandaag) zijn daar integraal onderdeel van.

En de aanstelling van bankster Papademos als nieuwe premier in Griekenland is ook niet toevallig positief door de "markt" ontvangen.

De PVV zal daar nooit afstand van nemen. Zij staan voor de 1%. Of stappen per direct uit de gedoogcoalitie. En dat zie ik niet zo snel gebeuren.

Vooralsnog lijkt het onderzoek me een wanhopige reactie op de slechte peilingen en de flater van Dion Graus.

PS: voor de jongeren onder jullie: dit is het infantiele propaganda-filmpje waarmee we onder het neoliberale Paarse kabinet werden bestookt om enthousiast te worden over de euro:

Waarom ik achter #Occupy sta (update 15/11))

Het wordt me zowel on-als offline vaak gevraagd: waarom steun je Occupy? Zijn dat geen ongewassen luie hippies en krakers die te lui zijn om te werken? Niemand hoeft toch arm te zijn in Nederland?

Typerende vragen in een land dat wordt geregeerd door een hardvochtig kabinet.

Nu vind ik in de eerste plaats niet dat ik me hoef te verantwoorden voor wat of wie ik wel of niet support. Maar dat wil niet zeggen dat ik mijn beweegredenen niet wil delen met jullie. Bij deze dus, of je het nou leuk vindt of niet ;-)

In de tweede plaats heb ik niets tegen hippies en krakers. Ik heb eerder een probleem met witte boordencriminelen, anti-democratische politici, banksters, oorlogshitsers en speculanten. Het zou een beetje raar zijn om gevolgen verantwoordelijk te houden voor oorzaken.


Voor ik verder ga, wil ik enkele misverstanden uit de weg ruimen: ik zit niet in een tent, en heb tot nu toe ook niet deelgenomen aan een General Assembly, al is dat voornamelijk om praktische redenen (zoals werktijden).

Mijn motivatie om desondanks solidair te zijn met deze wereldwijde beweging komt voort uit deze redenen:


1 : ik ben volkomen deel van de 99% ( en dit gaat op een ego-trip lijken, maar ik durf de stelling wel aan dat veel mensen zich in het onderstaande herkennen)

Met het voorbehoud dat er mensen véél grotere problemen dan ondergetekende kennen:
ook ik heb, net als vele anderen, al jaren te maken met een stapeling van nadelige gevolgen van verschillende maatregelen, die door achtereenvolgende kabinetten zijn genomen, in het bijzonder vanaf Paars 1 tot en met Rutte 1. Of het nu om de inmiddels vrijwel onbetaalbare ziektekostenverzekeringen, belastingen, marktwerking in de publieke sector of de invoering van de euro gaat: geen enkele maatregel heeft werkelijk iets positiefs opgeleverd voor mij; vrijwel elke stap die ik zelf vóóruit wist te maken, is zo goed als teniet gedaan door het neoliberale politieke, economische en monetaire beleid van de afgelopen twee decennia.

Het meest duidelijke voorbeeld was de invoering van de euro, en het volledig uit handen geven van de monetaire soevereiniteit aan de Europese Centrale Bank (ECB). Deze ECB is zogezegd "onafhankelijk" , maar bewijst keer op keer vooral lippendienst aan de private financiële sector, en niét aan de Europese bevolking. Hoewel het door hardcore euro-fielen altijd glashard ontkend is, werden we door het invoeren van de euro, binnen het tijdsbestek van een paar jaar, geconfronteerd met een de facto inkomenshalvering, kostenstijgingen,afkalving van verworven werknemersrechten,premieverhogingen en euroflatie.En ja, dat heb ik keihard gevoeld, en voel ik nog steeds.

Dat dit verschijnsel van euroflatie wel degelijk is opgetreden werd overigens door voormalig DNB-president Nout Wellink himself al in 2003 toegegeven.

Het is met name voor jongere generaties (ik ben zelf van 1970) misschien moeilijk voor te stellen, maar er zijn massa's mensen in Europa, waaronder Nederland, die letterlijk een hoge prijs hebben betaald voor een, dankzij de lobby van multinationals, volkomen mismaakte versie van een oorspronkelijk nobel bedoeld Europees ideaal. Die "prijs" staat los van de jaarlijkse kosten per hoofd van de bevolking, overigens.

Met solidariteit tussen volkeren heeft het huidige Europa in ieder geval niets te maken. Het heeft vooral te maken met gedwongen solidariteit van gewone Europeanen met banken, multinationals en hun klantbeheerders in de Europese regeringen.

Ik mag mezelf ook rekenen tot degenen die de huidige eurocrisis van te voren zagen aankomen, daarom al vroeg protesteerden, daarom om een Euro- referendum vroegen, en daarom tegen de Europese grondwet stemden. En niet in de laatste plaats, omdat we al in de jaren 90 naar de terechte waarschuwingen van vooraanstaande economen luisterden.

Vergeefs.Hoe dit uitgepakt heeft? Vraag het de Griekse bevolking.

2: Ik ben een bofkont binnen de 99%

Als iemand die jarenlang in de zorg voor daklozen, verslaafden en gehandicapten gewerkt heeft,daarnaast fractiemedewerker is geweest bij een linkse raadsfractie, en zelfs in mijn huidige baan in de commerciële sector regelmatig met de negatieve gevolgen van neoliberaal beleid voor de meest kwetsbare mensen wordt geconfronteerd, durf ik wel te zeggen dat ik een helder beeld heb van de 99% in Nederland.

Sterker nog, ik ben meerdere mensen tegengekomen die ooit "1%" waren, maar door een samenloop van omstandigheden opeens zichzelf dakloos op straat terugvonden, onderaan de 99%. Ik zag, beter dan me lief is, hoe dun de lijn is tussen materiële welvaart en de straat. Ik heb gezien hoe ongevraagd een pgb werd ingevoerd, om in 2011, nu mensen er aan gewend zijn geraakt, weer te zien hoe deze vanuit precies dezelfde motivatie als bij de invoering (neoliberale bezuinigingsdrift) dreigt te worden afgepakt van het grootste deel van de doelgroep.


Eerlijk is eerlijk, de opmerking "we hebben het te goed in Nederland" komt ook vaak voorbij, als reden om te verklaren waarom de massaliteit van de Occupy-beweging in Nederland nog ver achterloopt bij die in andere landen. Hierover zei ik elders, op Facebook, vorige week ongeveer dit:

Dat we het "te goed" hebben in Nederland komt vooral omdat de werkelijkheid gemaskeerd wordt door een enorme bubbel van schuld, leningen, rente, krediet, te hoge hypotheken, noem maar op. Zolang het je lukt op tijd te betalen lijkt er weinig aan de hand. Maar op het moment dat er opeens massa-ontslagen gaan vallen, en/of de voedselprijzen verder omhoog gaan dankzij de speculanten, en/of je chronisch ziek wordt, dan zal het ijs opeens erg dun blijken voor velen.

Het is momenteel heel modieus om vanuit West-Europa naar de Grieken te wijzen dat ze "op te grote voet leven", maar wij doen dat ook. Sterker nog, dat is decennia aangemoedigd vanuit zowel overheid als de markt. (iedereen boven de 35 weet nog dat je gedurende de jaren 90 als een loser werd beschouwd wanneer je een huis huurde ipv kocht, en parallel daaraan werden en worden tienduizenden huurwoningen gesloopt of op de markt gegooid). Studenten moeten nu verplicht lenen, en worden als een last geframed ipv een investering in de maatschappij.

We worden van kleins af aan via reclamebombardementen gebombardeerd met het idee dat mooie dure spullen voor iedereen bereikbaar zijn: en heb je het niet cash? Beter! Dan smeren we voor de kinderen aan de ouders een dure betalingsregeling aan, zodat dat kind het belachelijk hoog geprijsde droomspeelgoed kan hebben (gemaakt tegen een dollar per dag loon), zo is de boodschap. We worden met zijn allen geconditioneerd tot een mindset waarin we het normaal vinden om op krediet te leven, en ons voorgehouden wordt dat geluk te koop is. We leren onze lotgenoten achter de toonbank, aan de balie of op een willekeurige klantenservice te beschuldigen wanneer we niet direct onze zin krijgen als een geleverde dienst of produkt ons niet zint, want "we betalen er toch voor?"

En we zijn gaan geloven dat deze situatie normaal is. Dat is het niet. Het is een illusie.

Ik huur, overigens.


3: Ik ben opgelucht dat de 99% wereldwijd in actie komt

Ja, natuurlijk ga ik dit blog met een positieve noot eindigen, want ik ben ondanks alles een optimist, hoopvol gestemd en vooral opgelucht. Waarom? Dat ga ik je vertellen.

Ik ben sinds mijn 17e (ja, dat was in 1987), politiek actief en maatschappelijk betrokken bezig geweest. Individueel, maar bijvoorbeeld ook binnen de toenmalige SP-jongeren en later de "grote" SP. Ja, dat was al vóór ze überhaupt in de Tweede Kamer kwamen. Ik heb daarnaast meegedaan aan tientallen demonstraties, of het nu om mijn eigen doelgroep/beroepsgroep ging of uit solidariteit met anderen. Meest recente daarvan was op 19 september. En, als de gezondheid het toelaat, ben ik er ook bij op 20 november.

Ik heb de afgelopen met wisselend succes diverse demonstraties, benefietconcerten en manifestaties helpen organiseren, rond thema's als oorlog en vrede, mensenrechten, (anti/anders-)globalisering, militarisme en natuurlijk bezuinigingen. Zelfs heb ik nog eens een langdurig leegstaand kantoorpand in Zoetermeer helpen bezetten, tot vreugde van de omwonenden. Een traditie die overigens ook onder de Occupy-vlag voortgezet wordt, zo bleek vandaag in Amsterdam.

En al die tijd, sinds 1987, heb ik gehoopt en er op vertrouwd dat er een moment, een omslagpunt zou komen waarop het activisme, voorheen op straat en de laatste jaren veelal online, niet meer alleen preken voor eigen parochie zou zijn. Sinds 9/11 was de andersglobaliserings-beweging zo goed als dood, en idealisme leek, net als in de yuppentijd, een vies woord te zijn geworden.

De eerste signalen dat er een kentering naderde kwamen, althans in mijn beleving, eind 2008 , toen in het kielzog van de kredietcrisis de Grieken massaal in opstand kwamen tegen bezuinigingen op o.a. hun pensioenen. En dit jaar kwamen de Tunesiërs en Egyptenaren in opstand tegen hun neoliberaal geïnspireerde dictators , terwijl in Europa en de VS de Uncut-beweging opkwam, uit protest tegen belastingontwijkende multinationals en hun politieke enablers. Daarnaast begonnen in steeds meer Europese landen, in eerste instantie voornamelijk Spanje, maar geleidelijk aan uitbreidend naar het noorden, de Indignados zich te roeren. De termen "European Revolution", "Global Revolution" en zelfs "Dutch Revolution" werden gemeengoed op social media en in de blogosfeer.

Op 11 juni 2011 vond in Amsterdam een eerste voorzichtige poging tot "Occupy" plaats op het Frederiksplein bij de Nederlandsche Bank. Al heette het toen nog geen Occupy.

Onder invloed van o.a. Adbusters en Anonymous, transformeerden de Amerikaanse protesten zich in september vrijwel geruisloos tot Occupy Wall Street, de moeder aller Occupy-manifestaties. Deze beweging breidde zich al snel uit over de VS en vervolgens de rest van de wereld.

En in Nederland inspireerde de Haagse Binnenhof-activiste Marianne van den Berg ongetwijfeld veel mensen om als Occupier actie te komen. Niet in de laatste plaats door haar optreden in Man Bijt Hond.

Op de internationale actiedag 15 oktober kwam ik in Maastricht voor het eerst met een echte Occupy-manifestatie in aanraking. En sindsdien heb ik enkele malen de Haagse variant bezocht.

Hoewel "Occupy" niet politiek gebonden is, en ook niet verbonden is aan maatschappelijke organisaties en vakbonden, komt in de kern de doelstelling overeen met de idealen waar ik samen met anderen jarenlang voor actief ben geweest. Occupy geeft me het gevoel dat ik de druk die ik mezelf van jongs af aan opgelegd heb, namelijk mensen ertoe bewegen om op te staan tegen de status quo, eindelijk los kan laten. Het is prachtig om te zien hoe gewone mensen uit allerlei achtergronden, en lang niet allemaal doorgewinterde activisten, zich nu inspannen voor idealen die tot voor kort extreem leken. Maar dat gezien de huidige actualiteit totaal niet zijn. Er is weer een perspectief op een rechtvaardiger wereld. Dat is wat ik ons nageslacht van harte gun.

En daarom steun ik Occupy, al is dat, naast het doneren van gebruiksartikelen zoals een kampeer-kooktoestel, op mijn eigen manier.

Ik hoop van harte dat iedereen die zich geheel of gedeeltelijk in bovenstaand verhaal herkent, zich aansluit, in welke vorm dan ook. Vooral ook omdat de angst bij de financiële en politieke elite nu goed zichtbaar wordt, gezien de ontruimingen die nu in hun naam worden uitgevoerd door de politie in de VS , Zwitserland, Groot-Brittanië en eerder in Australië en ons eigen Venlo.

Ik sluit af met het nieuws.

5 November 2011 : Het #OccupyNL Nieuws

Zie ook occupy.johnito.nl en @NLRevolution

Muzikaal protest #OccupyDenHaag @ Plein Den Haag

Woensdagmiddag 2 november jl.stond een groepje Haagse Occupiers flyers uit te delen en muziek te maken, op het Plein bij de Tweede Kamer.

Ook werden enkele korte toespraken gehouden, en werd het (op dat moment nogal schaarse) winkelende publiek uitgenodigd om met hen in gesprek te gaan

Komende zaterdag 5 november zullen er weer Occupy-manifestaties door het hele land zijn, zo ook vanaf 13:00 op het Malieveld in Den Haag. Als je redenen zoekt om te gaan, check dan bijvoorbeeld mijn redenen.

Zie ook occupy.johnito.nl